کد خبر : 20177

وقتی عوام سرمشق خواص شدند؛

در 9 دی مردم منتظر خواص بی بصیرت نماندند

در 9 دی مردم منتظر خواص بی بصیرت نماندند

بصیرت مردم به درجه ای از باروری رسید که نمونه آن را در راهپیمایی نهم دی ماه می توان دید و مردم نشان دادند پیرو ولی فقیه هستند و منتظر برخی خواص بی بصیرت نمی مانند. سکوت خواص در برابر فتنه به منزله حمایت از آن است. این موضعی است که تکلیف بسیاری از خواص را روشن می کند و ماهیت واقعی عملکرد آنان را در انظار عمومی هویدا می سازد.

به گزارش بوشهر24، در تاریخ اسلام هر کجا خواص سکوت کردند فتنه های بزرگی روی داده است و در تاریخ انقلاب اسلامی هم خواصی بودند که در آزمون های انقلاب شکست خوردند و باعث بوجود آمدن فتنه های گوناگونی همچون حوادث سال 88 شدند.

 

اگر خواص یک جامعه به انحراف کشیده شوند و نتوانند در مواقع حساس بین حق و باطل انتخاب درستی نمایند، قطعا کار آن جامعه به جایی کشیده می شود تا جایی که کسی همچون علی(ع) عزل می شود و یا هم چون حسین(ع) به مسلخ کربلا برده می شود.

 

نمونه های بسیاری در تاریخ صدر اسلام وجود دارد که می توان به آن ها اشاره نمود. سعد ابن ابی وقاص از صحابه برجسته و از شخصیت های شجاع صدر اسلام که در جنگ بدر و احد حضور فعال داشت، قادسیه و مدائن به فرماندهی او فتح شد امّا وی در دوران حساس پس از رحلت پیامبر اعظم (ص) نتوانست در مسیر حق باقی بماند و عافیت طلبی و دنیاگرایی و رفاه زدگی او را فریفته ساخت و در سقیفه زمین گیر ساخت.

 

زبیر بن عَوام از دیگر خواص برجسته صدر اسلام می باشد. وی از نخستین کسانی بود که به اسلام گروید و در دوران رسول الله (ص) از نزدیک ترین یاران حضرت بود. او چنان در راه اسلام می جنگید که به "سیف الاسلام" ملقب گشت. زبیر پس از جریان سقیفه وقتی دید حضرت علی (ع) را با اهانت به مسجد می برند، در حمایت از امیرالمومنین (ع) شمشیرکشید، اما وی به همراه طلحه یکی دیگر از بزرگان صدر اسلام بر روی امیرالمومنین(ع) شمشیر کشیدند و جنگ جمل را به راه انداختند.

 

شَبث بن ربعی یکی از صحابی بود که در فتنه سال 62 هجری مردود شد. وی  در شورش های دوران عثمان علیه خلیفه نقش اساسی داشت و حتی در جنگ صفین از جانب حضرت علی (ع) برای مذاکره با معاویه انتخاب شد، اما وقتی جریان حکمیت پدید آمد، وی بصیرت و شناخت کافی نسبت به قضایا بدست نیاورد و از همین رو پس از جریان حکمیت به صف خوارج پیوست و رویاروی علی (ع) قرار گرفت. شبث در روزگار امام حسین (ع) نیز نتوانست جبهه حق را از باطل تشخیص دهد و با وجود آن که به ابی عبدالله (ع) نامه نوشته بود و حضرت را به کوفه دعوت کرده بود، اما با تهدید و تطمیع ابن زیاد در برابر کاروان امام حسین (ع) صف آرایی نمود.

 

تاکید بر نقش خواص به خاطر نقشی است که این قشر از جامعه در هدایت یا جهالت مردم دارند. در شرایط فتنه نقش خواص حفظ یکپارچگی و اتحاد در برابر دشمن است اما بعضی از آن ها طوری عمل کردند که اعتماد مردم نسبت به این اشخاص کمرنگ شد. نخبگان سیاسی در شرایطی که فتنه ای رخ دهد باید به روشنگری جامعه بپردازند چون سکوت و کنار کشیدن آنها به جریان فتنه کمک می کند.

 

در فتنه سال 88 هم چهره هایی که سال ها امین مردم بودند، تلاش می کردند بذر تردید و دودلی را در میان مردم بیفکنند و به جای هدایت گری جهالت را در جامعه ترویج دهند. اما بصیرت مردم به درجه ای از باروری رسید که نمونه آن را در راهپیمایی نهم دی ماه می توان دید و مردم نشان دادند پیرو ولی فقیه هستند و منتظر برخی خواص بی بصیرت نمی مانند. سکوت خواص در برابر فتنه به منزله حمایت از آن است. این موضعی است که تکلیف بسیاری از خواص را روشن می کند و ماهیت واقعی عملکرد آنان را در انظار عمومی هویدا می سازد.

 

مقام معظم رهبری درباره نقش خاص خواص می فرمایند: « شک خواص، پایه‌ حرکت صحیح جامعه‌ اسلامى را مثل موریانه می‌جود. اینکه خواص در حقایق روشن تردید پیدا کنند و شک پیدا کنند، اساس کارها را مشکل می‌کند.»

 

حال در سال 88 هم انحراف بعضی از خواص کشور در پدید آمدن و استمرار فتنه آن سال بسیار اثرگذار و دامنه دار بود. معظم‌له در یکی از سخنرانی‌های خود درباره نقش خواص در به ‌وجود آمدن حادثه کربلا می‌ فرمایند: «وقتی امام حسین (ع) قیام کرد - با آن عظمتی که در جامعه‌ اسلامی داشت - بسیاری از خواص به نزدش نیامدند و به او کمک نکردند. ببینید وضعیت در یک جامعه، تا چه اندازه به وسیله‌ خواصی که حاضرند دنیای خودشان را - به راحتی - بر سرنوشت دنیای اسلام در قرن‌های آینده ترجیح دهند، خراب می‌شود»

 

در یک نگاه ساده می توان خواص را در فتنه به دو دسته تقسیم بندی کرد، یک دسته آن هایی که حامیان فتنه بوده اند و دسته ای دیگر مخالفین فتنه، اما دسته­ ی سومی هم وجود دارد و آن کسانی هستند که در مقابل فتنه تا مدت ها موضع روشن و محکمی نداشتند و اگر هم موضعی گرفته ­اند حاضر به روشنگری نشده اند.

رهبر معظم انقلاب در مورد این دسته از افراد می فرمایند: « وقتی در داخل فتنه، کسانی اسلام و شعارهای نظام اسلامی را نفی می کنند، انتظار از خواص این است که مرزشان را مشخص کنند، موضعشان را مشخص کنند. دو پهلو حرف زدن کمک کردن به غبار آلودگی فضاست، این کمک به رفع فتنه نیست، کمک به شفاف سازی نیست. کمک این است که شفاف سازی کنید، دشمنی دشمن را معرفی کنید که این کار باعث شکست فتنه خواهد شد» این دسته کسانی بودند که بسترساز فتنه شده و راه را برای عوامل اصلی داخلی و خارجی باز کردند.

 

با مرور برخی از مواضع رهبری در فتنه 88 می‌توان به‌خوبی دریافت که برخی از خواص انقلاب طی این دوره از ریل انقلاب پیاده شدند و نتوانستند آن گونه که شاخص شرع و عقل حکم می‌کند، تصمیم‌ گیری کنند. رهبری در یکی از سخنرانی های خود در آن سال می فرمایند: «نخبگان بدانند هر حرفی ، هر اقدامی، هر تحلیلی که به آنها کمک بکند، این حرکت در مسیر خلاف ملت است. همه‌ ما خیلی باید مراقب باشیم، خیلی باید مراقب باشیم؛ مراقب حرف زدن، مراقب موضع‌گیری کردن، مراقب گفتن‌ها، مراقب نگفتن‌ها. یک چیزهایی را باید گفت، اگر نگفتیم، به آن وظیفه عمل نکرده‌ایم. یک چیزهایی را باید بر زبان نیاورد، باید نگفت، اگر گفتیم، برخلاف وظیفه عمل کرده‌ایم. نخبگان سر جلسه‌ امتحانند، امتحان عظیمی است. در این امتحان، مردود شدن، رفوزه شدن، فقط این نیست که ما یک سال عقب بیفتیم، سقوط است.»

 

حماسه نهم دی پایان فتنه 88 بود اما پایان فتنه ها نبود. فتنه 88 زنگ بیدار باش خواص بود و این مسئله را نمایان ساخت که سطح بصیرت توده مردم و عوام از بسیاری از خواص بالاتر است، در واقع فریادهای کوبنده مردم در راهپیمایی 9 دی تأکیدی مجدد به هشدارهای مستمر رهبر بیدار انقلاب مبنی بر هوشیاری و بصیرت خواص و نخبگان جامعه بود.

/دانشجو نیوز

ارسال نظر