کد خبر : 20537

هیاهوی بی نتیجه آمریکا در شورای امنیت:

این بار ونزوئلا

این بار ونزوئلا

دولت دو ساله ترامپ که کوشیده است روال پذیرفته شده نظم بین المللی را عوض و تعریف خود را جایگزین آن کند، شورای امنیت را به محلی برای هیاهو تبدیل کرده در حالی که می داند نتیجه ای عایدش نخواهد شد.

به گزارش بوشهر24؛ با روی کار آمدن دونالد ترامپ، سیاست منطقه آمریکای لاتین وی همواره با تنش و بحران آفرینی همراه بوده است به گونه ای که پیمان تجاری خود را با مکزیک بر هم زد، دیوار مرزی کشید و مهاجران آمریکای لاتین تبار را تبهکار خطاب کرد و بر آن شد تا به آنها مجوز اقامت یا تابعیت ندهد.
اطرافیان تندرو و کاسب کار ترامپ هم تاب شنیدن صدای مخالف به ویژه در کشوری نفت خیز وموثر در اوپک را نداشتند و تمام هم و غم خود را صرف آن کردند تا پایه های مشروعیت دولت قانونی مادورو را متزلزل کنند.
حمایت رسمی و صریح از مخالفان مادورو، اعمال تحریم های شدید و در لیست قراردادن مقامات ارشد این کشور، حضور سفیر پیشین آمریکا در جمع معدود مخالفانی که در مقابل سازمان ملل تجمع کرده بودند، طرح مساله ونزوئلا در نشست ماه سپتامبر و حمایت از رئیس جمهوری خود خوانده این کشور نمونه هایی است که در این دو سال شاهد آنها بوده ایم.
وقتی که خوان گوایدو رئیس مجلس ونزوئلا در خیابان کاراکاس اعلام ریاست جمهوری کرد هم دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا بلافاصله از او حمایت کرد واورا به رسمیت شناخت.
آمریکا که ظاهرا از بازی کودتا در کشورها لذت می برد، این بار هم در قامت یک کودتاچی ظاهر شد اما فرماندهان ارتش ونزوئلا با هوشیاری و برای جلوگیری از تبدیل شدن این کشور به لیبی یا سوریه ای دیگر، از نیکلاس مادورو رئیس جمهوری قانونی این کشور حمایت کردند و به این ترتیب اجازه ندادند، کودتای ژانویه آمریکا به ثمر بنشیند.
به دنبال این ناکامی، دستگاه سیاست خارجی آمریکا که این روزها به دلیل رفتارهای یکجانبه گرایانه، ابزار لازم را برای اعمال سیاست های خود ندارد، دست به دامان شورای امنیت شد و با این امید که اروپایی ها به خصوص انگلیس هم از این روند حمایت کرده اند، درخواست برگزاری نشستی فوق العاده در روز تعطیل شنبه شد.
این در حالی است که نمایندگی آمریکا در سازمان ملل پس از استعفای نیکی هیلی فاقد سفیر است و کادر این مرکز هم به دلیل گرفتاری دیگر دولت ترامپ و تعطیلی 35 روزه دولت، به تعداد انگشت شماری کاهش یافته است. از این رو، مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا تصمیم گرفت که شخصا حضور یابد تا شاید به واسطه بالابردن سطح این نشست، مانع از برهم خوردن آن توسط روسیه و چین شود.
این مساله تا حدی محقق شد چرا که اگر وزیر آمریکایی نمی بود، اخطار روسیه در ابتدای نشست که گفت مساله ونزوئلا هیچ ارتباطی به صلح و امنیت بین المللی ندارد و جزو اختیارات شورای امنیت نیست، کارساز می شد.
این اخطار روسیه، نشست را به رای گیری کشاند و با توجه به حضور کشورهای آمریکای لاتین و اروپایی در زمین بازی آمریکا، 9 رای مثبت در مقابل 4 رای منفی و 2 رای ممتنع ادامه یافت.
روند و واکنش دو قدرت دارای حق وتو به این نشست، از همان ابتدا مشخص کرد که نشست اجباری شورای امنیت از سوی آمریکا، تنها به گذراندن وقت و قرائت بیانیه ها سپری می شود و هیچ برون دادی ، نخواهد داشت.
از روز گذشته هم کاملا پیش بینی می شد که چه پیش خواهد آمد و آمریکایی ها هم به خوبی می دانستند که شورا محلی برای مشروعیت بخشی به اعمال آنها نخواهد شد اما تنها برای اینکه حمایت برخی کشورها را دریافت کنند و در عرصه جهانی نشان داده شود، به این بازی وارد شدند و اعلام کردند که پمپئو تنها یک ساعت و نیم در جلسه خواهد بود.
البته شاید تجربه تلخ نشست مربوط به قطعنامه 2231 که وزیر خارجه آمریکا حضور یافت و نماینده ایران هم تمام بد عهدی ها و دشمنی های این کشور با مردم ایران را به رخ او کشید، باعث شده باشد تا آخر نشست نماند.
به هر ترتیب، روسیه و چین به صراحت مادورو را رئیس جمهوری قانونی و مشروع ونزوئلا دانستند و هر گونه راهکار برای حل بحران سیاسی را تنها در قالب قانون اساسی و تطابق با آن، پذیرفتنی خواندند.
آنها تاکید کردند بر اساس ساز و کار پیش بینی شده در قانون اساسی ونزوئلا، مادورو همچنان رئیس جمهوری قانونی این کشور است و به همین دلیل هم نماینده این کشور در سازمان ملل حضور دارد.
از نکات مهم و قابل توجه، حضور وزیر خارجه ونزوئلا در شورای امنیت بود. آمریکا در مقابل شخصی نشسته بود که مدعی بود صلاحیت قانونی ندارد اما سازمان ملل متحد او را به رسمیت می شناسد و اجازه داد تا صحبت کند.
این خود، شکست بزرگی برای آمریکایی بود که می خواهد با تزریق پول و زور، دولتی را عوض کند و بار دیگر این پیام به اعضای شورای امنیت و جهان مخابره شد که نباید اجازه داد، آمریکا از شورای امنیت برای مقاصد سیاسی خود استفاده ابزاری داشته باشد.
آفریقای جنوبی به عنوان یک قدرت نوظهور با این نشست مخالفت کرد و آن را تهدیدی برای صلح و امنیت بین الملل ندانست.
نماینده بولیوی هم به تحریم های ناعادلانه و دیکتاتور مآبانه آمریکا علیه کشورها اشاره کرد و گفت: آمریکا خارج از قطعنامه های شورای امنیت و به طور یکجانبه تحریم های غیرقانونی را تحمیل می کند و با فشار اقتصادی بر مردم، ادعای حل بحران های انسان دوستانه را مطرح می کند.
وی با تاکید براینکه تحریم های یکجانبه مسئول وخامت وضعیت انسانی در ونزوئلا شده است، تصریح کرد: آنها با این اهرم به دنبال تغییر رژیم و کنترل منابع طبیعی آن هستند. 
بولیوی و روسیه نکته دیگری را هم در این نشست یادآور شدند که اگر قرار باشد هر اعتراض داخلی جزو دستور کار شورای امنیت قرار گیرد، چرا مساله فرانسه و اعتراضات جلیقه زردها که برای مدت طولانی جریان دارد، مطرح نمی شود.
آنها تصریح کرد این نوع رفتارها بر نقش میانجیگرانه و حل اختلافات شورای امنیت را مخدوش می کند. 
در این نشست تحریم های یکجانبه و غیرقانونی آمریکا، دخالت در امور داخلی کشورها دانسته شد که کاملا مغایر قوانین بین المللی است و می کوشد تا متغیرها را تغییر دهد. 
برخلاف اظهار نظر وزیر خارجه آمریکا که تنها منویات ترامپ را همچون بله قربان گو اجرا می کند، از 21 بیانیه قرائت شده در شورای امنیت، 11 بیانیه از دولت ونزوئلا حمایت کرد و تنها 10 بیانیه با آمریکا همسو بود.
آنها نشان دادند که واقعیت جامعه بین المللی چیست و از دخالت در امور داخلی کشورها حمایت نمی کنند. آنها خواستار متوقف کردن تنش در اطراف ونزوئلا شدند و این پیام را مخابره کردند که دخالت را متوقف کنید. 
این کشورها با استقبال از رویکرد مکزیک و اروگوئه تاکید کردند که همه کشورها به آنها ملحق شوند و بر اساس قانون اساسی ونزوئلا، این فرصت را به مردم آن کشور بدهید که مشکل را با گفت و گو و روش های دمکراتیک حل کنند و به یک آشتی و وحدت دست یابند.

 

جمهوری اسلامی/

ارسال نظر