کد خبر : 6493

روایت اینستاگرامی‌ها از پیاده روی اربعین + عکس

در صفحه اینیستاگرام استاد رحیم پور ازغدی متن جالبی درباره تعزیت اباعبدالله آمده است:

یک غیر مسلمانى که آمده بود ایران و این عزادارى هاى امام حسین را دیده بود، مهمترین مساله برایش این بود که این اتفاقى که دارید راجع به آن حرف میزنید، کى افتاده؟ وقتى به او گفتند هزار و چند صد سال پیش ، گیج شد. میگفت شما جورى عزادارى میکنید که اینگار امروز صبح یا دیروز این اتفاق افتاده، چطور توانستید بعد از هزار و اندى اینقدر زنده نگاه دارید این هویت را؟! شعور و بصیرت دینى حتماً لازم است و اصلاً هدف هم همان است ، اما اگر فقط شعور حسینى باشد و شور حسینى نباشد، مثل همه حرف هاى خوبى میماند که کنج کتابخانه هاست. خیلى از این حرفها را همه میدانند، تاریخ کربلا را اگر بیان کنیم ، بدون این شور انگیزى، همه می شنوند و مطلع میشوند اما تکان نمیخورند، حرکت نمیکنند. ممکن بود بگوییم بدون مداحى و مرثیه خوانى و هیئت و عزادارى ، بیاییم همین تاریخ اتفاقى که افتاده را با سند صحیح بخوانیم و برویم ، البته چیز بسیار خوبى است ، اما این آثار را ندارد. در زمان خود سیدالشهداء خیلى ها به لحاظ نظرى میدانستند چه اتفاقى دارد میافتد، آگاهى داشتند ولى اراده و انگیزه نداشتند که کارى بکنند. کار بسیار بزرگى که این هیئت ها و مرثیه خوانى ها و گریه کردن ها در طول تاریخ کرده این بوده که در کنار این دانسته ها ، خواستن و حرکت کردن و در صحنه حاضر بودن را اضافه نموده است. اگر اگاهى و شعور دینى باشد و کل تاریخ کربلا را هم حفظ باشیم، ولى شور عشق نباشد، اتفاقى نمیافتد. دشمن هم نمیترسد، میگوید هرچه میخواهید بنشینید و براى هم تاریخ بخوانید. یک جورى باید روضه خواند که دشمن بترسد و دوست ایمان بیاورد و امید ببندد و حرکت کند از آنطرف اگر شور و سر و صدا باشد، اما فلسفه این حرکت مجهول باشد، اتفاقى مى افتد که صدها سال است افتاده... یک سوال ، راستى اولین مراسم روضه رسمى ، با شکوه ظاهرى را چه کسى براى سید الشهدا برگزار کرده؟ جواب این است: یزید "مرامنامه تعزیه و عزت شیعه" سال٩٣                                             

#پیاده_روى#اربعین#حسن#رحیم_پور #رحیمپور #ازغدى #شور#شعور#حسین#عاشورا#کربلا

ارسال نظر