کد خبر : 12892

چه کسانی ترمز «کشتی نجات» را کشیدند

 بوشهر24/ مهدی بختیاری: کار بزرگی در پیش بود و همه درباره تصمیم ایران برای شکستن حصر انسانی مردم یمن صحبت می‌کردند. چند روز قبل از آن، سعودی ها سعی داشتند هواپیمای امدادرسان ایرانی را از رسیدن به «صنعا» منصرف کند اما خلبان، تسلیم اخطارها نمی شود و چرخ های هواپیما را برای فرود در میدان جنگ باز می کند.

جنگنده‌های آل سعود که جرات هدف قرار دادن هواپیما با پرچم ایران را نداشتند، مجبور می شوند باند فرودگاه صنعا را بمباران کنند تا هواپیمای ایرانی از نیمه مسیر فرود باز گردد.

همه در ایران از «پرواز غیرت» می گویند. فیلم پرواز جنگنده های سعودی در اطراف هواپیما و بی توجهی کاپیتان به این اخطارها به سرعت در رسانه ها منتشر می شود و خلبان شجاع مورد تقدیر قرار می‌گیرد. دیگر همه می دانند که ایران برای شکست حصر انسانی و کمک‌رسانی به مردم یمن تا چه حد جدی است.

طولی نمی کشد که با بسته شدن مسیر هوایی، جمهوری اسلامی «دریا» را  برای امدادرسانی انتخاب می‌کند، این بار مسیر 3هزار کیلومتری طی می‌شود.

برنامه اعزام در کمترین زمان ممکن طرح ریزی شده و کشتی در بندرعباس بارگیری می شود. همه توجهات به سمت «کشتی نجات» می‌رود و رسانه‌ها و تلویزیون، صفحات اصلی و بهترین ساعات بخش‌های ‌خبر را به پوشش این اعزام اختصاص می‌دهند.

کشتی ایران شاهد جهت انتقال محموله انساندوستانه ایران برای ملت یمن در اسکله شهید رجایی بارگیری می‌شود

15 خبرنگار از رسانه های دیداری و نوشتاری همراه کاروان هستند تا این سفر به صورت کامل از لحظه اعزام تا رسیدن به مقصد، پوشش داده شود و تعدادی فعال ضد جنگ از کشورهای مختلف نیز به این گروه می پیوندند.

باز هم جزییات کوچک اما مهم، یک عزم ملی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

کشتی با 3 روز تاخیر اعزام می‌شود. قرار بر این بود که همه امکانات ارسال اخبار در کشتی فراهم باشد تا هم خبرنگاران و هم خارجی های فعال ضدجنگ عازم یمن، بتوانند افکار عمومی کنجکاو کشتی نجات را سیراب کنند؛ امکانی که علی رغم وعده حتمی مسئولان، آنطور که باید، محقق نشد.

تا خلیج عدن همه چیز عادی است اما با ورود به این خلیج، سرعت کشتی کاهش پیدا می کند. کشتی های نظامی خارجی در اطراف «ایران شاهد» پرسه می زنند و ناوگروه ارتش ایران در خلیج عدن هم خود را به کشتی نجات می رساند و مانوری در اطراف آن انجام می دهد.

ناوهای جنگی بیگانه چند روز به دنبال کشتی نجات حرکت می کردند

ناو رزمی «البرز» خود را به کشتی «ایران‌شاهد» می‌رساند

اولین زمزمه ها برای تغییر مسیر به گوش می رسد ولی مسئولان کشتی تاکید می کنند که مسیر همان «بندر حدیده» یمن است.

از تهران هم خبر می رسد که مسئولان نظامی با قدرت از پیش‌روی کشتی نجات سخن می‌گویند و دشمنان را از کوچکترین تعرض به «ایران شاهد» برحذر می دارند. وزارت خارجه نیز سخن از نپذیرفتن بازرسی کشتی می‌گوید.

همه خوشحالند که اظهارات چند روز قبل پنتاگون که گفته بود: «کشتی امدادرسان ایران باید به جیبوتی برود» به دیوار خورده است.

کشتی قرار بود از تنگه باب‌المندب هم عبور کرده باشد ولی با کاهش سرعت در نزدیکی جیبوتی می چرخد.

مسر حرکت کشتی نجات در خلیج عدن

برخلاف خواست مسئولان کشتی و برخی دیگر از مسئولان داخلی، خبر حرکت به سمت جیبوتی در داخل منتشر شده و افکار عمومی در ایران متحیر از این تغییر موضع می‌شود و امیدوار است خبر درست نباشد.

برخی صاحب منصبان می گویند که کشتی برای بازرسی توسط صلیب سرخ به جیبوتی رفته و سپس به سمت حدیده ادامه مسیر خواهد داد ولی اینجا در کشتی، کسی به این وعده خوشبین نیست. شایعه تخلیه بار در جیبوتی به سرعت پخش می شود و کشتی در لنگرگاه جیبوتی از حرکت باز می ایستد و ناوهای جنگی خارجی نیز از تعقیب کشتی نجات دست می‌کشند.

پس از یک روز و نیم معطلی در لنگرگاه، «ایران شاهد» اجازه می‌یابد در بندر جیبوتی پهلو بگیرد.

آقای سفیر که رنج سفر از اتیوپی را بر خود هموار کرده، بلافاصله در صحنه حضور می‌یابد و سعی می‌کند بدون فوت وقت، مقابل دوربین خبرنگاران قرار گیرد. او -به اذعان خودش- برای انجام «یک مصاحبه فوری» آمده است.

آقای سفیر قبل از انجام مصاحبه، در جلسه‌ای با مسئولان کاروان امدادرسان، شرکت داده می‌شود

پس از یک وقفه 20 دقیقه‌ای، خبرنگاران اجازه پیدا می کنند تا وارد جلسه شوند؛ جلسه ای که بحث‌های آن به پایان رسیده است.

پس از چند فریم فیلمبرداری و عکسبرداری، آقای سفیر خود را «سفیر ایران در اتیوپی و جیبوتی» معرفی می کند و بر روی «جیبوتی» هم تاکید دارد.

تا پیش از این مصاحبه، هنوز امید اندکی مبنی بر ادامه مسیر کشتی به سمت یمن -پس از بارزسی در جیبوتی- به خبرنگاران داده می شد ولی نماینده دولت با این مصاحبه -که به گفته خودش با تهران نیز هماهنگ شده بود- آب پاکی را روی دست همه می ریزد.

او البته صراحتا نمی گوید -چون آداب سخنان دیپلماتیک این نیست- ولی منظورش را به روشنی منتقل می‌‌کند: «رفتن به یمن 2 شرط لازم دارد یکی آتش بس و دیگری استقرار نیروهای فنی سازمان ملل و برنامه جهانی غذا» (+)؛ دو شرطی که در حال حاضر امکان پذیر نیست و این یعنی منتفی شدن حرکت به سمت حدیده.

برخورد و اظهارات سفیر در جمع خبرنگاران، انعکاس دهنده نگاه دولت بود

او از اعزام هواپیمای امدادرسان ایرانی برای مردم یمن در ساعات آینده نیز خبر می دهد که قرار است به جیبوتی بیاید. آقای سفیر حتی در ابتدا و انتهای مصاحبه، 2بار از دولت جیبوتی بخاطر «همکاری های صورت گرفته» تشکر می کند!

نماینده دولت «مصاحبه فوری» خود را انجام داده و ماموریتش به پایان می رسد و بلافاصله کشتی را ترک می کند و دریغ از یک خیرمقدم و خسته نباشید حداقلی به سرنشینان کشتی که برای انجام این ماموریت، 13 روز را با کمترین امکانات در دریا سپری کرده بودند.

همه در کشتی از ماجراهای پیش آمده و نرفتن کاروان به یمن ناراحت بودند

دولت نظر خود را منتقل کرده و کشتی پشت دروازه باب المندب می‌ایستد، خستگی به تن همه می ماند. اکنون باید آماده تخلیه بار شوند تا زحمت انتقال کمک های ایران به یمن، بر دوش سازمانهای بین المللی بیفتد.

جیبوتی در میانه کار تخلیه بار، بالاخره یک دستگاه جرثقیل برای این منظور اختصاص می‌دهد

فردا صبح باز هم آقای سفیر برای دقایقی روی کشتی حضور می‌یابد. 2،3 مصاحبه می کند و می رود. مصاحبه هایش تکرار سخنان شب قبل است.

جیبوتی در اقدامی غیردیپلماتیک و خلاف عرف بین‌المللی، از دادن ویزا به سرنشینان کشتی نجات خودداری می کند و حتی کارکنان کشتی هم که پاسپورت دریایی دارند با درهای بسته روبرو می شوند و وقتی افراد خودشان برای اخذ ویزا اقدام می کنند، علت ممانعت، «خاص بودن کشتی ایرانی» اعلام می شود.

 آقای سفیر در این زمان در دسترس نیست و شماره ایشان هم در «شبکه جیبوتی» وجود ندارد. جیبوتی به هواپیمای وعده داده شده توسط سفیر هم اجازه فرود نمی دهد و علت آن را «عدم هماهنگی قبلی» اعلام می کند.

اینجا دسترسی چندانی به فضای مجازی نیست و خبرنگاران در روز، تنها 30 دقیقه فرصت استفاده از اینترنت دارند و در همین زمان محدود باید در کنار اعلام خبر سلامتی و صحتشان به خانواده در شبکه های اجتماعی، از اخبار روز هم مطلع شوند زیرا اینترنت توان باز کردن صفحات خبری را نیز ندارد!

قرار شد محموله امدادی ایران بوسیله کشتی اجاره شده توسط برنامه جهانی غذا به یمن منتقل شود

با قطعی شدن تخلیه بار در جیبوتی، ماموریت خبرنگاران و پزشکان حاضر در کاروان پایان یافته است ولی جیبوتی همچنان از دادن ویزا خودداری می کند تا هیچ کس نتواند حتی برای رفتن به فرودگاه از بندر خارج شود. ایجنت مربوطه که گویا سفارش کشتی هم قبلا به او شده است تا به اهالی کشتی نجات کمک کند، برای هر نفر 100 دلار بیشتر یعنی چیزی شبیه رشوه طلب می کند تا ویزای 60 دلاری، 160 دلار برای متقاضیان آب بخورد.

خبرنگاران و اعضای کشتی ایرانی پس از 3 روز دوندگی و دادن پول توانستند برای خروج از جیبوتی، ویزا بگیرند

هیچ مسئولی از وزارت خارجه برای کمک به حامیان و امدادرسانان مردم مظلوم یمن حضور ندارد تا لااقل مانند سفیر کشور اتیوپی در جیبوتی، دغدغه اتباعش را داشته باشد؛ آنهم بدون مصاحبه فوری!

چند روز بعد، رئیس جمهور جیبوتی اظهار نظر جالبی می‌کند: «روابط ما با ایران بد است...»

* خبرنگار اعزامی فارس با کشتی نجات

ارسال نظر