کد خبر : 15063

چه کسی با دیدن ناجا نگران می‌شود؟

به گزارش "بوشهر24" به نقل از فارس، محسن صفایی فراهانی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و از نمایندگان مجلس ششم، در بخشی از گفت‌وگوی خود با شماره شنبه روزنامه اعتماد که درباره مقتضیات دولت مدرن! انجام شده، گفته است:

«در ایران اختیاراتی به عوامل حکومت داده شده است که اجازه هر رفتاری را به آنها می دهد»!

او افزوده است: وقتی دانسته و ندانسته راه تولید فکر و اندیشه و علم و هر دانایی به روش های مختلف بسته شود، چطور توقع داریم مدرنیته و رشد انسان ها در جامعه اتفاق بیفتد؟ اگر من نتوانم فکر کنم، نتوانم آن را بیان کنم و نتوانم ایجاد کنم، چطور خلاقیت در جامعه می تواند متجلی شود و چطور خالق اثر صاحب آن باشد؟ این سوال پیش می آید که اصلا چرا باید خلاق باشم؟ آیا به این فکر کردیم که در کشور فارابی و ابن سینا و فردوسی و سعدی و حافظ در سده اخیر، از نیروهای داخل کشور چند نفر عالم و دانشمند نخبه در سطح جهانی دارد؟

صفایی فراهانی همچنین در بخش دیگری از صحبت‌هایش نیز اظهار کرده است: در بیشتر کشورها وقتی مردم پلیس را می بینند احساس امنیت نخستین احساسی است که بهشان دست می دهد. چرا ما در ایران همیشه از پلیس نگران بودیم و هستیم؟!

 

*صفایی فراهانی هیچ مصداقی را برای اختیارات فراقانونی یا حتی قانونی عوامل حکومت که آنها را قادر می‌سازد دست به انجام هرکاری! بزنند ذکر نکرده و البته به نظر می‌رسد جیب او از این مصادیق فرضی هم خالی بوده است زیرا اساساً ادعای وی درباره نظام جمهوری اسلامی ایران صحیح نیست.

در ردّ ادعای صفایی فراهانی همچنین باید بیان کرد که تاکنون هیچیک از کسانی که در موضع ضدیت با نظام جمهوری اسلامی ایران قرار دارند و حتی کسانی که زمانی را در زندان‌های سیاسی و امنیتی نظام به سر برده و هم‌اکنون در خارج از کشور به‌سر می‌برند نیز اعتراف یا تصریحی مبنی بر اینکه در جمهوری اسلامی ایران رفتاری فراقانون یا ظالمانه با آنها صورت گرفته، نداشته‌اند!

کسانی نظیر مازیار بهاری، سارا شورد، نظامیان انگلیسی دستگیر شده، عناصر ضد انقلاب، منافقین و... هیچیک مدعی چنین رفتاری در قابل فرض‌ترین موضع رفتارهای ظالمانه نبوده‌اند.

وانگهی نه صفایی فراهانی و نه ما در حال سخن گفتن درباره یک گزینه نایاب و نامکشوف نیستیم؛ به این معنا که علی‌القاعده در مملکت ایران، فقط صفایی فراهانی است که احساس «انجام هر عملی توسط عوامل حکومت» را دارد و بقیه چنین احساسی ندارند و اگر هم کسانی با صفایی هم‌داستان هستند؛ قادر به اثبات حرف خود نیستند چرا که انجام هر عملی! مظاهر مشخصی دارد که نمی‌توان آنها را ندید یا پنهان کرد.

او همچنین با استفاده از مدعای نادرست خود از این گفته است که چرا دیگر ابن سینا و فردوسی و سعدی نداریم!

این سخن نیز درست نیست زیرا اگر صفایی فراهانی عینک بدبینی به کشور خود را از چشم بردارد یقیناً او هم دانشمندان جوان هسته‌ای، پزشکان ایرانی صاحب سبک در جهان، پژوهشگران مؤسسه رویان، فناوران عرصه هوا و فضای کشور و نوابغ ریاضی و فیزیک و شیمی را خواهد دید که اگرچه در مجامع ظاهراً علمی اما عموماً صهیونیستی غربی، عمداً نامی از آنها برده نمی‌شود اما ضرب دست آنها را در مدارهای ماهواره‌ای دور کره زمین، در فرستادن موجود زنده به فضا، در دستیابی به سرحدّات علوم هسته‌ای، در تولید موجودات شبیه‌سازی شده و ... می‌توان به عینه دید.

در اشاره به این سخن وی که گفته است چرا ما در ایران با دیدن پلیس نگران بودیم و هستیم نیز باید به تلخی اشاره کرد که این اظهارات صفایی فراهانی هم درست نیست و این بلیه علی‌القاعده فقط ناظر به کسانی است که یا دچار سوء سابقه هستند و یا به دلیل ارتکاب به عملی غیر قانونی از بازوان نظارتی و قضایی نظام اسلامی در هراس‌اند.

ارسال نظر