کد خبر : 21396

غلامرضا اتحادیان

من ایرانم و تو عراقی چه فراقی

من ایرانم و تو عراقی چه فراقی

یادم می آید سال های پیش دختر چهارده ساله ای را که سینی خرما را به سر گذاشته و جمله «هَلَبیکُم زُوارِ» را تکرار میکرد..

بوشهر۲۴؛ باورم نمیشود اما، دارد اربعین آمد ؛ خیلی ها دلتنگ این روز هستند خیلی ها هم سال پیش بودند و دل‌هایشان برای سال دیگه اربعین می تپید اما دیگر نیستند.

دوباره راه می افتیم در روز اربعین با جابر ابن انصاری به سوی کربلای حسینی.

این راه خیلی سختی ، درد و رنج دارد اما هرچه باشه رفتن به اقیانوس نور ارزش چنین سختی هایی را دارد. 

مگه چنین نیست؟! « جگر عشق نداری سفر شیر نرو»

اما امسال مثل هر سال نیست، امسال دیگر نمی توانیم به دیدار امام حسین (ع) و علمدار وفادار عباس (ع) برویم و این نعمت امسال از ما به خاطر کارهای اشتباهی که در حق خود کردیم گرفته شده است.

یادم می آید سال های پیش دختر چهارده ساله ای را که سینی خرما را به سر گذاشته و جمله «هَلَبیکُم زُوارِ» را تکرار میکرد و در اون لحظه شخصی رادیدم که پا در بدن نداشت و با سینه خیزی خودرا نمیدانم از کدام کشور ،به سوی کربلا میبرد .

در آنجا فهمیدم که عشق به امام حسین (ع) مذهب و دین نمیشناسد چه شیعه باشی ، چه سنی، چه یهودی باشی و چه مسیحی ، همه برای امام حسین (ع) ارزش قائل اند و به عشق امام حسین (ع) در خود می بالند.

چون میدانند که در عشق به شخص مخلصی به خود می بالند.

امام صادق(ع) فرمودند :«کسی که خدا خیر خواه او باشد محبت امام حسین (ع) و شوق زیارتش رادر دل او می اندازد.»

امسال نمی توانیم به کربلا در اربعین برویم ولی شاید سال بعد و یا سال های بعد بتوانیم باز به سمتش برویم، اگر کار های خود را با حق انجام و گناه انجام ندهیم .

شعری را که حتما همه باید بخوانیم این است ، که حرف دل ما :«من ایرانم و تو عراقی، چه فراقی چه فراقی ....»

انتهای پیام/

ارسال نظر