کد خبر : 3919

هنر بافت تاریخی بوشهر سر از آن سوی آبها در آورده

هنر بافت تاریخی بوشهر سر از آن سوی آبها در آورده

هنری که در بافت تاریخی این شهر بکار گرفته شده سالهاست سر از آن سوی آبها درآورده و الگوی زیبایی برای سازه ها و معماری ساختمان های کشورهای خلیج فارس شده است.

بوشهر24: «امان از شهر بی تاریخ» عنوان یادداشتی در روزنامه «ابتکار» به قلم «جواد حیدریان» است که به تخریب هویت تاریخی شهرهای ایران پرداخته است.
این یادداشت را با هم می خوانیم:

* اپیزود اول

بم را به یاد می آورم، شهری با معماری گرمسیری، ارگ بزرگ دو هزار و پانصد ساله و خانه های خشتی اش در مرکز کویری ایران در ذهنم نقش می بندد. شب حادثه 5 دی را که مرور می کنم اما همه چیز روی سرم آوار می شود. معماری شهر بر هم می خورد و دیواره های خشت و گلی دو هزار ساله و عمارت های تاریخی شهر با خانه های مردم روی هم تل انبار می شود و رویاهایم برای بم فرو می پاشد. همه چیز متلاشی می شود جز حسرت و حالا جز یادآوری روزهای تلخ بعد از زلزله و دلسوزی برای ده ها هزار مرگی که یک شبه بر بم فرو افتاد هیچ چیز در خاطرم نمی ماند. بافت شهر تاریخی یک شبه با خاک یکسان شد. بی شک زلزله بافت تاریخی بم را برهم زد و وضعیت اجتماعی و هویتی این شهر را نیز دستخوش تغییر کرد. بم از ماهیت واعتبار و شکوهمندی افتاد. خاک بم در بادها گم می شود و از یادها می رود.

 

* اپیزود دوم

بوشهر، شهری بنا شده بر پیکره دریاست. پنجره ای گشوده به آفتاب و آب، فسیل آب دیده تمدن که در رج به رج آجرها و خشت هایش نشانه های زندگی پنهان است. شاهد همیشگی خلیج فارس و لنگرگاه کهن کشتی های جهان با بارهای فیروزه. بندر قوم های اصیل با اقلیمی گرم و مرطوب. مرواریدی در جنوبی ترین نقطه ایران و در شمالی ترین بخش خلیج که معماری بومی و منحصربفردی را سالها در نقش خانه هایش به یادگار گذاشته است. هنری که در بافت تاریخی این شهر بکار گرفته شده سالهاست سر از آن سوی آبها درآورده و الگوی زیبایی برای سازه ها و معماری ساختمان های کشورهای خلیج فارس شده است. معماری بافت تاریخی البســتکیه دبــی نمونه خوبی از مهاجرت هنر معماران ایرانی اســت که امروزه هزاران گردشگر را به خوب جلب می کند. آنطور که یک پژوهش دقیق در باره بافت بوشهر به ما نشان می دهد. بناها با وجود تفاوت هایی که با هم دارند در این شهر تصویری هماهنگ و یکدست را به نمایش می گذارند. تکرار اجزای مشابه در سیمای هر بنا، اندود سفید مایل به خاکستری که تمام بناهای قدیمی را پوشانده، قطعات چوبی خوش تراش که درها و پنجره ها و شناشیرها را بوجود آورده خود منظر بی رقیبی از معماری در این منطقه است. شاید بوشهر را بتوان نمونه بی نظیری از تاریخ، اقلیم و معماری شهری نامید که به جای تخریب در جهت احیای آن گام برداشته شده است.

 

* اپیزود سوم

شیراز افسانه ای، باغ اسطوره های هگلی، شاهزاده تاریخ شرق. خانه شکوهمند کریمخانی با کوچه های باریک و تو در تو و هوای آغشته به نارنج های برش خورده ازتیغ شاه شجاع و شیخ ابواسحاق، شهر غزل ها و عاشقانه های حافظ و سعدی و خواجو، شهر باز مانده از حمله های آتشین اسکندری، مغولی، تیموری و... را بیاد می آورم. حافظه من هم اگر یاری نکند اما تاریخ که سالهای 1387 را از یاد نمی برد که تیمور لنگ جهان گشا، چطور شیراز و اصفهان را حلقه کرد اما به دلیل مقاومت شدید، فرمان قتل عام صادر کرد و گفته می شود 70 هزار نفر را از دم تیغ گذراند اما شیراز به دلیل باز کردن دروازه شهر سالم ماند. شیراز حالا دیگر آن روی زیبا را ندارد. شیراز که ترجمه تمدن و فرهنگ پارسی است این روزها تنش به خراش بیل های میکانیکی زخمی است. دلش نمی خواهد به شکوه تاریخ و گذشته اش باز گردد. شیراز را و ابنیه های تاریخی اش را هیچ کس از یاد نمی برد اما تخریب بافت تاریخی اش نه به حمله تیمور که لنگ لنگان به دست ما تخریب می شود و خانه های تاریخی اش که هزاران خاطره را در خود دارد شبی ویران می شود تا مسیری برای ساختمان های بدقواره باز شود.

ارسال نظر