کد خبر : 6315

در گفتگوی "بوشهر 24 " با محمد رضا احمدی فر مطرح شد؛

عمرانی همراه همه جریانات انقلاب بود/ آن چه که در شعرشان بودند، در زندگیشان هم بودند

عمرانی همراه همه جریانات انقلاب بود/ آن چه که در شعرشان بودند، در زندگیشان هم بودند

بوشهر 24: از لحاظ شخصیتی ایشان شخصیت خاصی بودند؛ یعنی وقتی می دانستند چیزی حق است، روی آن پافشاری می کردند و اصلاً کار نداشتند که مثلاً از 10 نفر حاضر در جمع 9 نفر مخالف باشند. ایشان عقیده خود را بدون هرگونه ملاحظه ای می گفتند

بوشهر 24: در ادامه سلسله گفتگوهای "بوشهر24" با آشنایان و دوستانِ شاعر انقلابی، مرحوم خلیل عمرانی، به سراغ محمدرضا احمدی فر از دوستان سابق وی رفتیم؛

احمدی فر از شاعران بوشهری است که تاکنون یک اثر با نام " آوازهای ابری" از وی منتشر شده است، وی هم اکنون مسئول انجمن شعر و ادب اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بوشهر و مسئول انجمن شعر بسیج هنرمندان می باشد. در ادامه متن کامل گفتگوی "بوشهر 24" با وی آمده است؛

 

روند آشنایی شما با مرحوم عمرانی چه طور بود، چه ارتباطی با مرحوم داشتید؟ همچنین از ویژگی های شخصیتی خلیل عمرانی بفرمایید.

آشنایی من با ایشان به دهه ی 70 بر می گردد؛ زمانی که ایشان در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بوشهر مشغول به فعالیت بودند. به دلیل ارتباطات ادبی با ایشان آشنا شدم. البته قبل از آن یک بار با آن بزرگوار در کنگره شعر دانشجویان در گرگان برخورد داشتم. بعد از آن هم همان طور که گفتم در اداره ارشاد ایشان را دیدم. زمانی که ایشان مسئولیت داشتند، به دلیل ارتباطات ادبی، من آن موقع مسئول انجمن شعر سازمان تبلیغات بودم و با ایشان زیاد رفت و آمد داشتم.

از لحاظ شخصیتی ایشان شخصیت خاصی بودند؛ یعنی وقتی می دانستند چیزی حق است، روی آن پافشاری می کردند و اصلاً کار نداشتند که مثلاً از 10 نفر حاضر در جمع 9 نفر مخالف باشند. ایشان عقیده خود را بدون هرگونه ملاحظه ای می گفتند. این از ویژگی های بارز شخصیتی ایشان بود که ما چندین بار با آن برخورد کردیم. آخرین بار در مشهد، چند ماه قبل از فوت ایشان، کنگره شعرای انجمن شعر بسیج سراسر کشور بود، ایشان در برخورد با نظریه مخالفی درباره شعر انقلاب، از کوره در رفتند. این از ویژگی های بارز شخصیتی ایشان بود که خیلی بین افراد نمود داشت.

 شاعر پروری یکی دیگر از ویژگی های ایشان این بود. دانش آموزان زیادی را ایشان به جامعه ادبی معرفی کردند. کسانی که سری بین سرها دارند، بن مایه های خود را از وجود آقای عمرانی گرفته اند.

 اخلاص ویژگی دیگر شخصیت ایشان بود. از لحاظ معنوی تا آن جا که من می دانم، آن چه که در شعرشان بودند، در زندگیشان هم بودند. خیلی مواقع ما شعرا آنچه که در شعرمان داریم، در زندگیمان نداریم. ولی ایشان همان چیزی که در شعرش بود، در زندگیش هم بود.

 

اگر بخواهیم تخصصی تر صحبت کنیم، شعر ایشان چه ویژگی خاصی دارد؟

همان طور که خدمتتان عرض کردم یکی از ویژگی های شعر ایشان این بود که شعر ایشان مانند زندگیشان بود. مشخصه دوم شعر ایشان این است که شعر ایشان بیشتر یک نوع همراهی با جامعه داشت؛ یعنی با یک تعریفی جامعه شناس بودند.

از نظر فنی هم اگر بدون حب و بغض بخواهیم نظر بدهیم، شعر ایشان متوسط به بالا بود؛ یعنی نه می توانیم بگوییم شعر ایشان خیلی عالی بود، نه می توانیم بگوییم شعر ضعیفی بود، متوسط به بالا بود. ایشان چند شعر ماندگار دارند و چند شعر هم دارند که معمولی است.

ایشان زندگی خود را وقف شعرای دیگر کردند و لذا در زمینه فنی نتوانستند زیاد پیشرفت کنند و کار خودشان را گذاشتند تا به کار دیگران برسند، دلیل اینکه کارشان هم در زمینه ادبی کمی متوقف شد، همین است. ایشان 4، 5 کتاب چاپ کرده اند، اگر به کتاب های ایشان دقت کنید، مشاهده می کنید هم کار قوی در این کتاب هست، هم کار متوسط، هم کار ضعیف.

 

بیشتر منظورم این است که در چه زمینه ای شعر می گفتند؟

ایشان بیشتر شاعر اجتماعی بودند و همیشه با اجتماع همراه بودند. هر اتفاقی که در اجتماع می افتاد ایشان در این موضوع شعر می گفتند. درفتنه 88، در حمایت از رهبری ، خیلی شعر در داشتند. در موضوعات دفاع مقدس، موضوعات آئینی و دیگر موضوعات اجتماعی نیز شعر های فراوانی داشتند.

 

به عنوان سؤال آخر، حضرت امام در اواخر عمر خود پیامی به هنرمندان می دهند و در آنجا بحث هنر متعهد را صحبت می کنند و می فرمایند: تنها هنری مورد قبول انقلاب است که در هم کوبنده استکبار و اسلام رفاه زده و اسلام لیبرال و اسلام آمریکایی است.(نقل به مضمون) این وجه چه قدر در آثار مرحوم بارز است؟

یکی از خصوصیات بارز شعر ایشان، شعر متعهد است. البته ما تعهد داریم تا تعهد؛ ابتدا باید مشخص کنیم تعهد به چه؟ یکی هم هست که متعهد به بداخلاقی باشد. ایشان متعهد به هنجار های اجتماعی و اعتقادی بودند. یعنی سعی می کردند کلامشان، کلام مطَّهر و پاکی باشد؛هر چیزی را به عنوان شعر بر زبان نیاورند.

مرحوم عمرانی در این وجه با دقت زیادی کار کردند، می توان گفت بین هم نسل های خودشان، سرآمد بودند. ایشان 10، 12 سال قبل از ما به شعر گفتن پرداختند. اگر همه ی آثار ایشان را از ابتدا تا انتها مورد بررسی قرار دهیم، متوجه می شویم که با همه ی جریان های انقلاب همراه بوده اند، با جریان های آئینی، مذهبی و دفاع مقدس و آن چه که در جامعه ارزش بوده، همراه بودند. این تعهد ایشان را نشان می دهد.

ارسال نظر