کد خبر : 3781

فوتبال نابسامان بوشهر/ سکوت سنگین و فوتبالی که به قهقرا می‌رود

فوتبال نابسامان بوشهر/ سکوت سنگین و فوتبالی که به قهقرا می‌رود

بوشهر24: به راستی فوتبال امروز به کجا می‌رود و چه می‌خواهد؟ فوتبالی که این روزها راه خود را گم کرده و شتابان به ناکجاآباد می‌رود، فوتبال دیروز عشق بود و نشاط و در آن می‌شد منش‌های پهلوانی را رصد کرد و الگو برداری کرد.

بوشهر24: به راستی فوتبال امروز به کجا می‌رود و چه می‌خواهد؟ فوتبالی که این روزها راه خود را گم کرده و شتابان به ناکجاآباد می‌رود، فوتبال دیروز عشق بود و نشاط و در آن می‌شد منش‌های پهلوانی را رصد کرد و الگو برداری کرد.
به گزارش "بوشهر24"،به راستی فوتبال امروز به کجا می‌رود و چه می‌خواهد؟ فوتبالی که این روزها راه خود را گم کرده و شتابان به ناکجاآباد می‌رود، فوتبال دیروز عشق بود و نشاط  و در آن می‌شد منش‌های پهلوانی را رصد کرد و الگوبرداری کرد.

اما چه سود که آن روزها گذشت و امروز با وقایعی دیگر روبه‌رو هستیم از ماجرای کارت‌های پایان خدمت تقلبی تا کارت به کارت‌های معروف برخی از باشگاه‌ها با داوران از ماجرای صغر سن در تیم‌های پایه و تا تبعیض و لابی‌گری در انتخاب مربی و بازیکنان و نحوه عزل و نصب این روزهای مربیان تیم‌های بزرگ و کوچک، همه و همه نوید روزهای پرمخاطره‌تر می‌دهد که این ورزش پرمخاطب را به یک بازنگری اساسی سوق می‌دهد.

فوتبال این روزها به سرعت در حال رسیدن به یک پدیده ضد ارزش است و با همه حواشی و معضلات ریز و درشت خود نه تنها کمکی به سالم‌سازی جامعه نمی‌کند، بلکه از تمام ارزش‌های پیشین خود نیز فاصله گرفته است.

ورود اشخاص غیر مرتبط و عموما کاسب به فوتبال امروز عملا این رشته پرطرفدار را به بازار مکاره‌ای تبدیل کرده که دائما در حال تولید و توزیع ماجراهایی غیراخلاقی و شگفت‌انگیز است که ذهن مخاطبانش را مخشوش کرده است.

این روزها هر کس فوتبال را وسیله‌ای برای خود قرار داده تا به هر قیمتی و با هر نقشه‌ای به امیال و آروزهای دست یافتنی و دست نیافتنی خود برسد و کار تا جایی پیش می‌رود که دیگر در مستطیل سبز به بچه 9 ساله هم رحم نمی‌کنند و با ناداوری‌ها، همه و همه را از فوتبال فراری داده‌اند، تا با همه این بی‌توجهی‌ها و کج سلقیگی‌ها شاهد باشیم که تیم امید ما با نتیجه خفت‌بار 4 بر 1 مغلوب تیم ویتنام شود.

در این میان دوستی عزیز اظهار می‌داشت اگر می‌خواهیم در فوتبال باشیم باید همه این موارد را تحمل کنیم و شاید هم دم نزنیم، اما به راستی چرا؟ چرا فقط و فقط باید نظاره‌گر این همه معضل و حواشی باشیم و سکوت کنیم؟ چرا فقط امثال مایلی کهن باید فدا و فنا شوند و دیگران فقط بخاطر حفظ منافعشان سکوت کنند.

به راستی چرا امثال مرحوم دهداری، مایلی کهن، کربکندی و ...در مقاطع مختلف خانه‌نشین شدند و به جرم سلامت در کار از فعالیت محروم شوند.

آری غافل شدیم اگر روزی مرحوم دهداری دشنام شنید و امروز مایلی‌کهن و کربکندی با وجود تمام شایستگی‌شان خانه‌نشین شده‌اند به خاطر همین سکوت جامعه ورزش بود است، چرا که برای حفظ منافع خود نخواسته‌ایم با آنها همصدا شویم، غافل از اینکه این عزیزان جاودانه شده‌اند و نام نیکشان جاوید است، حالا باز هم سکوت کنید و کنیم ...

ماجرای این فوتبال پرمخاطره در استان بوشهر هم همین حکایت را دارد اگر روزی پرسپولیس برازجان و پرسپولیس گناوه در کنار شاهین و ایرانجوان فوتبال استان را رونق دادند و محرک انگیزشی برای تیم‌های دیگر استان همچون کارگر بنه گز، همای دیلم، ایرانجوان خورموج، فجر گاز جم و... شدند، به سبب رقابتی پویا و سالم بود فوتبالی که قبل از صعود شاهین به لیگ برتر در استان بوشهر رنگ و بویی دیگر داشت، اما چه شد با صعود و سقوط شاهین بجز حواشی و نابودی و پلیدی چیزی عایدمان نشد و هنوز تبعات همان سقوط دامنگیر فوتبال استان است.

آری با سکوت و خویشتنداری در برابر همه این ناهنجاری‌ها هر روز در حال نزدیک شدن به سقوطی وحشتناک‌تر هستیم و به عقیده برخی‌ها به قیمت در صحنه بودن باید سکوت کرد، غافل از اینکه همین سکوت در برابر این همه مشکل و معضل فوتبال ما را به قهقرا برده و ثمره آن نفوذ افراد غیر مرتبط در بدنه باشگاهها شده است، تا جایی که بساز و بفروش به جای کارشناس ورزش و پیشکسوت تصیم‌گیری می‌کند و نظر می‌دهد تا این بار کج به منزل نرسد.

یادداشت: عبدالرضا کللی/فارس

ارسال نظر