کد خبر : 21692

مینا احمدحسینی

پر باز بسوی عشق

دی ماه شروع فصل سرد است، سه شب از شب چله گذشته است و همه کز کرده ایم ته اتاق هایمان، پتوی گلبافت چند لایه روی پاهایمان کشیده ایم و گرم بحث در گروه های فضای مجازی هستیم.

شاید حتی لحظه ای هم به ذهنمان خطور نکند که امشبی را چقدر با دغدغه این ور و آن ور دویده اند، لباس غواصی، تیر و ترکش و کلاش و ژ۳

اما آنچه به ذهن هایمان آشناتر است سیم تلفن صحرایی است.

آری!!!

امشب سالروز عملیات کربلای۴ است.

سال۶۵، بزرگترین عملیات منطقه جنوب که مظلومانه در تاریخ سرگردان ماند و مظلومانه پر پر شدند.

عده ای مظلومانه تن به اسارت دشمن سپردند و برخی مظلومانه نشان مجروحیت دریافت کردند.

در هیچ عملیاتی چنین مردان بزرگی را به آب های جزیره سهیل نسپرده بودیم.

راست می گویم، کلاهتان را به قضاوت بگذارید: در کدام عملیات محمدجعفر سعیدی را برای همیشه به خدا سپردیم؟

کدام عملیات می توانست دو یار جانی یعنی مجید شریعتی و جهانشیر بحردستانی را در کنار هم آسمانی کند؟

کدام عملیات می توانست بر سنگ مزار موسی غلامزاده دیلمی نقش ببندد؟

غلامحسن کرمی و نادر شمسی دخت را کنار هم بخواباند؟

کجا می توانست علی صیادی را از برادر جدا کند؟

کدام عملیات می توانست غلامرضا قاسمی را در کنار آن دیوار بنشاند؟

و کدام حاج احمد گلستانی را بنشاند بالای سر غلامرضا قاسمی؟

فکرش را بکنید، کجا می توانست محمد بهزادی چنین مجروح شود که سه روز بعد در بیمارستان با سخت ترین شرایط خداوندش را ملاقات کند؟

و نگاه عمیق خسرو نظری را چه کسی در سال۶۵ نگه داشت؟

ابراهیم کدایی غیر از کربلای۴ در کجا می توانست این چنین آرام بگیرد؟

و محمدجعفر سهیلی در کجا این چنین آرام نگاهش را بر دنیایمان بگستراند؟!

کدام عملیات توانست نگاه علی عباسی را از مادر بگیرد؟

و در کجا حبیب طاهری محبوب دلها شد؟

آیا این چنین کربلای۴ را دنیا به خود خواهد دید؟

و مظلومانه پر کشیده اند به فراسوی تاریخ...

 

ماح_ سیره ی شهدا...

۴دی ۱۳۹۶

تقدیم به ارواح طیبه شهدای عملیات کربلای۴

بازنشر به مناسبت ۴ دی ۱۳۹۹ و سالروز عملیات کربلای۴

 

مینا احمدحسینی

ارسال نظر